Auteur: Liquic Admin
Deze publicatie is nog niet gewaardeerd
Inloggen om een waardering te geven.
 

DrankVera (50) begon op haar vijftiende met drinken en raakte verslaafd. Dankzij internettherapie kreeg ze inzicht in haar drinkgedrag en lukte het haar de alcohol de baas te worden.
 
Hoe ben je verslaafd geraakt?
“Ik had een moeilijke jeugd en begon op mijn vijftiende met drinken. Ik merkte dat ik met drank op vervelende dingen gemakkelijker kon vergeten. Ook had ik een slecht zelfbeeld waardoor ik het lastig vond om met mensen om te gaan, als ik dronk voelde ik me prettiger. Langzaamaan ging ik mensen om me heen verzamelen die ook veel dronken. Ik belandde in de punkscene, waar het normaal was om ‘s ochtends al een fles port open te maken, en later in een woonwagenkamp waar de bewoners de dag met Beerenburg begonnen en er gedronken werd tot diep in de nacht. Ik plaatste mezelf steeds meer buiten de normale maatschappij.”
 
Hoe kwam je erachter dat je verslaafd was?
“Ik kwam mijn man tegen. Hij dronk zelf ook, maar zei tegen mij: jij bent alcoholist. Ik vond dat grote onzin, want ik dronk gewoon omdat ik het gezellig vond. Dacht ik. Maar hij liet me inzien dat ik elke avond dronken naar bed ging, dat ik geen remmingen had. Toch heeft het daarna nog negen jaar geduurd voordat ik er iets aan ging doen.”
 
Hoe heb je dat aangepakt?
“We zijn met een bus heel Europa doorgetrokken. We werkten op festivals, verkochten daar eten, en ontmoetten veel nieuwe mensen die niet wisten dat we dronken. Daardoor gingen we veel minder drinken, dat was onze redding. Maar toen ik terug in Nederland was, kwam ik mijn oude vrienden tegen en ging het weer mis. Het was echt een patroon in mijn hoofd: dan zag ik een bepaalde vriendin, en dacht ik aan een krat bier. Ik wilde dat niet, voelde me er rot over, maar het was tegelijkertijd een goed excuus.”
 
En toen belandde je op internet…
“Ja. Ik had in het verleden al wel een aantal psychiaters bezocht, maar daar voelde ik me niet op mijn gemak en ik liep dan na een paar sessies alweer weg. Ik wilde ook niet naar de verslavingszorg, want ik vond mezelf niet iemand die in de goot lag te drinken. Ik had gewoon een huis, betaalde mijn rekeningen op tijd. Ik kon ook dagen zonder drank, maar dan was ik weer drie dagen aan het bingedrinken. Dan dronk ik zo achttien biertjes achter elkaar. In een weekend dat het weer mis was, ben ik op internet gaan zoeken. Ik belandde op het forum van de site www.alcoholdebaas.nl en ontdekte daar allemaal mensen zoals ik. Ook zij konden met hun omgeving niet over hun verslaving praten. De ene helft, die niet veel dronk, zei altijd: dan stop je toch gewoon? En de andere helft, die wel vaak dronk, zag het probleem niet. Op het forum begrepen we elkaar en konden we onderling praten over de angst die we voelden bij het idee om te stoppen of te minderen. En ze wezen me op het bestaan van internettherapie.”
 
Hoe zat die therapie in elkaar?
“Ik heb me aangemeld en toen een testje gedaan waaruit duidelijk bleek dat ik de alcohol niet de baas was. Ik kreeg twee keer per week een email van mijn persoonlijke therapeut, iemand met wie het gelijk klikte en bij wie ik me heel veilig voelde. Ze liet me de eerste drie weken vertellen over mijn alcoholgebruik en mijn verleden, ik moest elke dag een lijst invullen, waardoor ik leerde herkennen op welke momenten ik trek had en waar die behoefte vandaan kwam. Daarna gingen we doelen stellen. Ik hoefde van haar niet te stoppen, als ik de alcohol maar de baas werd. Ze heeft me leren uitstellen. Daar had ik nooit eerder over nagedacht, maar nu heb ik mezelf aangeleerd eerst te gaan afwassen of douchen of met de hond wandelen wanneer ik trek in alcohol krijg. Vaak ebt die trek dan gewoon weer weg. Ik blijk bepaalde emoties, die ik eerst met alcohol dempte, ook heel goed op andere, gezondere manieren te kunnen aanpakken.”
 
Wat vind je van de kritiek dat internettherapie mensen met echte problemen nooit zal kunnen helpen?
“Dat vind ik onzin. Van de psychiaters die ik heb bezocht moest ik altijd stoppen met drinken omdat het de therapie in de weg stond. Maar we gingen nooit echt in op het waarom van mijn drinken. Het fijne van internettherapie is dat je zelf kunt bepalen wanneer je vragen beantwoordt en dat je alles nog eens rustig kunt nalezen. In gewone therapie was ik zodra ik buiten stond al weer vergeten wat er was gezegd. Ook durfde ik veel eerlijker te zijn en veel meer te vertellen, omdat er niet iemand tegenover me zat. Gedurende de drie maanden die de therapie duurde heb ik ook elke dag op het forum geschreven. Na de behandeling ben ik dat nog een jaar blijven doen. Ik had veel behoefte om over mijn verslaving te praten en had heel veel steun aan al die mensen. Ik heb zelfs met negen andere vrouwen die ik op het forum heb ontmoet een boek geschreven over onze ervaringen. En we hebben elkaar en de therapeuten ook al vijf keer op bijeenkomsten in het echt ontmoet. Het is heel fijn dat er in Nederland nu tien mensen zijn die precies weten wat ik heb meegemaakt, bij wie ik me niet hoef te schamen en naar wie ik altijd toe kan gaan. Bovendien heb ik weer beter contact met mijn familie, ben ik gaan schilderen, doe ik vrijwiliigerswerk in een galerie. En ook mijn man is veel minder gaan drinken. Ik heb echt het gevoel dat deze internetsite mijn leven heeft veranderd. Ik voel me voor het eerst geen buitenbeentje meer.”

Vera is een pseudoniem. Het boek met de ervaringen van Vera en andere vrouwen is te bestellen op de website www.alcoholdebaas.nl

Tekst: Lotte Boot

Terug