Over Faalangst

Over faalangst

Een van de opvallendste ontwikkelingen van de laatste decennia is dat kinderen op steeds jongere leeftijd steeds meer keuzes moeten maken op allerlei gebieden. Door de komst van tv, internet en andere media hebben kinderen veel jonger toegang tot de volwassenenwereld. Daardoor moeten ze veel meer, veel eerder en veel belangrijkere keuzes maken. Keuzes die vroeger op een later moment voorgelegd werden of door andere werden gemaakt.

Het moeten maken van al die keuzes en het werken met volle agenda’s zijn allemaal factoren die van invloed zijn op het stressniveau van kinderen.
Het maken van keuzes veronderstelt een duidelijk afgerond zelfbeeld. Wanneer dit nog niet is uitgekristalliseerd, kunnen al die keuzes bij kinderen leiden tot onzekerheid, passiviteit en het ontwijken van keuzes. Kortom: tot stress en faalangst. Uit onderzoek is gebleken dat 68% van de kinderen regelmatig lijdt aan stress.
Wat angst is weten we allemaal. Hoe het voelt is op allerlei manieren beschreven: de zenuwen gieren door je lijf, je hart gaat te keer als een bezetene,je snakt naar adem, het zweet breekt je uit, je beeft als een riet, je kunt niet meer redelijk denken. Wat gebeurt er als we ons angstig voelen?

Biologisch gezien is angst een reactie van ons lichaam op dreigend gevaar. Wie een rollende steen van een berg op zich af ziet komen, moet hard weg kunnen rennen. Daarvoor is extra energie nodig. Om die op te brengen produceert het lichaam automatisch een aantal hormonen, onder andere adrenaline. Deze stoffen hebben de volgende uitwerking: de hartslag wordt sneller, je ademhaling gaat omhoog en wordt sneller, je gaat transpireren, de bloeddruk stijgt, de spieren worden geprikkeld tot actie. Alle energie balt zich samen, daar kun je van gaan trillen. De afgescheiden hormonen zorgen niet alleen voor lichamelijke reacties, maar hebben ook invloed op de hersenen. Het bewuste denken wordt afgeremd, evenals het geheugen.

In de oertijd was angst voor de mens onmisbaar om te overleven. In de huidige maatschappij hebben we angstreacties minder nodig, maar het is ons instinct.  Ook denkbeeldig gevaar kan een angst oproepen. Hierbij is er dus geen sprake van een reële angst. Dat angstgevoel is niet nodig om ons te helpen overleven. Het heeft dus geen biologisch nut. De angstervaring wordt wel opgeslagen in dat onbewuste gebied waar ons gedragspatroon wordt ingeslepen.

Hoe merk je dat iemand faalangstig is? Het is niet zo dat alle faalangstige mensen hetzelfde gedrag vertonen. Het kan zijn dat iemand afhankelijk gedrag vertoont en duidelijk te kennen geeft dat er sprake is van faalangst. Meestal is dit niet het geval Faalangstige mensen zijn vaak zo gesloten als een pot, ze hebben vaak moeite zich uit te drukken. Hoe meer men hen probeert te benaderen met directe vragen hoe meer ze in hun schulp kruipen. Het kan ook zijn dat een faalangstig persoon juist erg brutaal is Door zich als het ware agressief op te stellen voorkomt men dat anderen zijn of haar bange gezicht zien. Ook de humor kan een vorm van faalangst zijn. Meestal is er hier sprake van sociale faalangst  Door grappen en grollen hou je de buitenwereld op afstand.